De kracht van Social Media

De laatste dagen gaat op internet het verhaal rond van Zane Selkirk en haar ervaring met British Airways.

Wat was het geval? Zane nam een BA vlucht, in haar stoel zaten “Bed Bugs” (Platwantsen in het Nederlands, naar beestje lijkt me). Zij is fors gebeten door de bed bugs, ging klagen bij BA en kreeg naar eigen zeggen niet de reactie waarop zij hoopte. Dus, wat doe je dan tegenwoordig? Je gaat erover bloggen en om het compleet te maken doe je dat meteen op een speciaal daarvoor in het leven geroepen domein, BA Bites!  

Achteraf gezien zal BA enorme spijt hebben van het feit dat zij hier niet meteen met de juiste reactie gekomen zijn. Als je zoekt op Zane Selkirk krijg je 245.000 resultaten, de Bed Bug is opeens enorm populair en in combinatie met British Airways krijg je 251.000 hits.

15 jaar geleden kwamen dit soort dingen ongetwijfeld ook voor. Er gebeurde iets, je schreef een boze brief en kreeg vervolgens wel of geen antwoord. Als je niets hoorde dan vertelde je een paar vrienden/bekenden je verhaal, maar daar bleef het meestal bij. Als er nu iets gebeurt wat iemand echt niet bevalt dan zijn er vele mogelijkheden. Je kan klagen op Twitter #fail, je zet het op Facebook/Hyves, je kan terecht op diverse fora (Radar, Kassa, Kieskeurig) of je blogt erover. Afhankelijk van je populariteit of van je unieke verhaal kan het vervolgens als een lopend vuurtje rondgaan. In het geval van de Bed Bugs is dit gebeurd, de (reputatie) schade voor BA is vast enorm.

Er zijn overigens veel bedrijven die speciale “webcareteams” in het leven hebben geroepen om alles wat er over hun op het internet gepubliceerd wordt te monitoren. Deze teams mengen zich in discussies, helpen klanten met problemen en ontkrachten feitelijke onjuistheden die over het bedrijf worden gepubliceerd. UPC heeft met een dergelijk team de reputatie van haar bedrijf enorm op weten te schroeven.

Social Media maakte het voor mij mogelijk om te werven voor Alpe d’HuZes. Ik heb al mijn LinkedIn contactpersonen een mail gestuurd met daarin mijn motivatie om mee te doen aan Alpe d’HuZes en een geheel vrijblijvend verzoek om mij (en dus Alpe d’HuZes) te sponsoren. De reacties waren fantastisch. Enorm veel van mijn LinkedIn contacten reageerden positief en hebben geld gestort op de rekening van Alpe d’HuZes. Het succes overtrof mijn stoutste verwachting en heeft mij doen inzien dat ik toch echt een heleboel goede contacten heb op LinkedIn. Mijn regel dat ik contacten een beetje wil kennen voordat ik hun toelaat in mijn Linkedin netwerk (zie mijn blog daarover) werkt kennelijk.

Het Bed Bug voorbeeld toont aan dat Social Media een extreem krachtig fenomeen is dat je niet moet onderschatten. Mijn Alpe d’HuZes werving toont voor mij aan dat het op mijn eigen, kleine en beperkte schaal toch ook een heel mooi middel is. Een middel waarvan je gek bent als je het in deze tijd niet inzet!

P.S. mocht je nog willen storten kijk dan hier voor het verslag van Alpe d’HuZes 2010 of ga meteen naar mijn Alpe d”HuZes actiepagina.

To volg, or not to volg…

Sinds een paar weken maak ik gebruik van TwUnfollow. Een simpel Twitter tool voor mensen die nieuwsgierig en licht masochistisch zijn. TwUnfollow geeft namelijk updates van mensen die gestopt zijn met jou volgen. Wat mij opvalt is dat er een heleboel mensen en bedrijven zijn die Twitter echt beschouwen als een medium waar je elkaar wederzijds volgt. “Volg jij mij niet terug, dan stop ik met volgen van jou…” Wat mensen daarmee eigenlijk bedoelen te zeggen is dat zij absoluut niet geïnteresseerd zijn in wat ik heb te melden, maar dat ze vooral bezig zijn met hun aantal followers omhoog brengen. Want als je veel volgers hebt dan ben je gaaf???

TwUnfollow laat ook zien dat de meeste mensen mij zo’n 3 dagen de kans geven om hun terug te volgen. Doe ik dat niet dan ben ik opeens niet meer interessant.

In mijn naïviteit dacht ik altijd dat Twitter wel degelijk geven en nemen is, maar niet perse volgen en terugvolgen. Met geven en nemen bedoel ik dat ik moeite heb met mensen of account die alleen maar “zenden”. Om dat te kunnen veroorloven moet je wel heel erg interessant zijn. Interactie is wat Twitter mooi maakt en ook het kunnen kijken naar interactie tussen anderen. Als iemand alleen maar zendt dan haak ik snel af. Kortom, zoals ik erin sta hoef ik dus niet altijd terug te volgen. Meningen en interesses verschillen nou eenmaal. Iemand kan mijn getweet interessant vinden, ik hoef daarmee niet meteen in die ander geïnteresseerd te zijn.

Nee, als je wil gaan volgen en terugvolgen dan moet je bij LinkedIn of Facebook zijn. Iemand doet een verzoek om vrienden te worden, na toestemming kan je elkaars contacten zien. LinkedIn is voor mij een puur zakelijke tool, wat ik hoofdzakelijk gebruik om te gluren naar contacten van anderen. Om het maar eerlijk te zeggen: Als je iemands vrienden kent dan kan je de persoon zelf wat beter plaatsen. Ik ben zelf redelijk passief bezig met LinkedIn, maar ben me er wel van bewust dat er door veel personen naar gekeken wordt. Lang geleden heb ik dus al besloten LinkedIn puur zakelijk te houden. Daarnaast heb ik voor mijzelf de regel dat ik mijn contacten toch zeker een beetje wil kennen voordat ik hun toelaat in mijn netwerk. Mijn verbazing is dan ook keer op keer groot als ik, na een afspraak van een half uur met iemand, binnen 5 minuten een LinkedIn mail ontvang. “Join my network on LinkedIn”. Tijdens het wandelen naar de auto zijn sommige personen kennelijk al bezig met LinkedIn. Hun doel is volgens mij een vergelijkbaar doel als de Twitter ontvolgers. Hoe meer contacten ik heb op LinkedIn, des te interessanter lijk ik. En dat terwijl ik altijd, zodra ik zie dat iemand 500+ contacten heeft, denk dat je toch nooit al die mensen echt kan kennen…

Al met al merk ik dat er een grote groep mensen is waarvoor al deze “sociale” media uiteindelijk slechts een heel oppervlakkig tool is. Veel mensen benaderen het vanuit de gedachte van het scoren van contacten, terwijl het juist een waanzinnig tool kan zijn om echte contacten op te doen. Met name Twitter geeft je de kans om mensen, die je misschien wel helemaal nooit gaat ontmoeten, echt te leren kennen. Wat is er nou mooier dan dat, wèl informatie delen of grappen maken maar niet moeten nadenken over borrelhappen en drankvoorraad. Al die personen of bedrijven met een andere insteek verwijs ik naar een briljante recensie op recensiekoning.nl. Zij geven hier erg mooi weer hoe goed bedoeld, heel oppervlakkig kan zijn…